Co wydarzyło się w Next.js między 22 a 30 września 2026 roku?
W ciągu ośmiu dni zespół frameworka opublikował 8 komunikatów bezpieczeństwa (advisory):
- 22 września — pozaplanowe wydania 16.3.6 (linia Active LTS) i 15.5.26 (Maintenance LTS) aktualizują zależności, m.in. bibliotekę Satori, z powodu luki prowadzącej do zdalnego wykonania kodu.
- 23 września — zapowiedź zaplanowanego wydania bezpieczeństwa na 30 września.
- 29 września — wersja 16.3.7 z poprawką zwykłego błędu, bez poprawek bezpieczeństwa.
- 30 września — wydania 16.3.8 i 15.5.27 łatają 7 podatności: 1 o wysokiej, 5 o średniej i 1 o niskiej wadze.
Wydanie z 30 września miało objąć dziewięć luk. Poprawki dwóch pozostałych, krytycznej i o wysokiej wadze, przesunięto, bo czekają na koordynację z twórcami zależności. Szczegóły tych luk nie są jeszcze publiczne.
Aktualizacja 7 października 2026: dwie odłożone luki wciąż nie mają publicznego advisory, a 6 października wyszedł Next.js 16.4 (więcej we wpisie październikowym).
Na czym polegała krytyczna luka w next/og i których stron dotyczyła?
Luka CVE-2026-94545 umożliwia zdalne wykonanie kodu na serwerze przez next/og, czyli funkcję generującą w locie obrazki Open Graph (karty widoczne po wklejeniu linku np. na LinkedInie), ale tylko gdy strona tworzy je na żądanie z danych podanych przez odwiedzającego. Według Vercela do RCE mogło prowadzić niewłaściwe escapowanie (neutralizacja znaków specjalnych) w SVG tworzonym przez bibliotekę Satori, w połączeniu z podatnościami innych zależności.
Advisory GHSA-vcvr-r3jv-pc5j ma ocenę krytyczną — 9,5/10 w skali CVSS 4.0: atak przez sieć, bez logowania i bez udziału użytkownika. Warunek: do treści, atrybutów lub stylów SVG trafiają wartości kontrolowane przez atakującego. W przykładzie z advisory to parametr adresu wstawiony do <title> wewnątrz <svg>, dlatego ostrożnie warto traktować każdą kartę budowaną z parametrów adresu (np. /api/og?title=…). Podatne są wersje od 16.2.0 do 16.3.5 w runtime Node.js; implementacja Edge nie jest podatna, a linia 15.x nie jest podatna na RCE (15.5.26 to tylko utwardzenie). Karty generowane przy buildzie z treści w repozytorium nie spełniają warunku, ale wersja frameworka formalnie pozostaje w zakresie podatnym.
Które z siedmiu wrześniowych podatności mogą dotyczyć zwykłej strony firmowej lub sklepu?
Typowej strony firmowej lub sklepu najczęściej mogą dotyczyć dwie: SSRF przy optymalizacji zdjęć z zewnętrznych domen i wyciek szkiców z CMS. Pozostałe wymagają bardziej specyficznych konfiguracji:
| Waga | Co może się stać | Kogo dotyczy | Kogo nie |
|---|---|---|---|
| Wysoka (CVSS 8,3) | SSRF: serwer pobiera zasoby np. z sieci prywatnej | optymalizacja obrazów z images.remotePatterns | strony bez remotePatterns |
| Średnia | zatrucie cache: strona pokazuje treść innej trasy | własny hosting, Pages Router, SSG/ISR | wdrożenia na Vercelu |
| Średnia | podmiana treści między użytkownikami, trwała niedostępność | root-level catch-all + SSG/ISR | strony bez takiej trasy |
| Średnia | ujawnienie obrazków OG (np. z tytułem) podstron celowo wyłączonych z publikacji | App Router budowany webpackiem | buildy Turbopackiem |
| Średnia | cache dla jednej wartości parametru głównego (np. języka) trafia pod inną | zagnieżdżone 'use cache' | strony bez Cache Components |
| Średnia | szkice z CMS widoczne dla wszystkich | Cache Components + podgląd Draft Mode | strony bez podglądu szkiców |
| Niska (CVSS 2,3) | złośliwa strona odwiedzona przez programistę czyta dane projektu z endpointu MCP dla agentów AI | komputery programistów z next dev | produkcja |
SSRF może dotyczyć sklepów na Next.js 16, które optymalizują zdjęcia z zewnętrznych domen wpisanych do images.remotePatterns (częste w e-commerce). Ryzyko powstaje, gdy na liście jest host, któremu nie można w pełni ufać co do wpisów DNS, więc listę warto przejrzeć. Wyciek z Draft Mode może przedwcześnie ujawnić np. cennik lub kampanię. Ostatni wiersz przypomina, że funkcje dla agentów AI też mają powierzchnię ataku.
Dlaczego luk w Next.js jest w 2026 roku prawie trzy razy więcej niż w 2025 i jaką rolę gra w tym AI?
Najprawdopodobniej dlatego, że podatności szybciej się dziś znajduje. 24 września Vercel, łącząc swoje programy bug bounty (nagród za zgłoszone luki) w jeden publiczny, napisał, że AI „wykładniczo” zwiększyła liczbę zgłoszeń — zarówno trafnych, jak i nietrafnych. Więcej potwierdzonych zgłoszeń to więcej publikowanych advisory.
Policzyliśmy advisory w repozytorium vercel/next.js przez API GitHuba: do 30 września 2026 roku jest ich 41 (3 krytyczne, 14 o wysokiej, 21 o średniej i 3 o niskiej wadze), a w całym 2025 roku było 14. Wszystkie trzy tegoroczne krytyczne advisory dotyczą zdalnego wykonania kodu i ukazały się w ciągu niespełna miesiąca: dwa 25 sierpnia, trzecie 22 września.
18 września Vercel opisał kulisy jednej z sierpniowych luk RCE: spreparowany plik AVIF wysłany do optymalizacji obrazów (/_next/image) trafiał przez sharp i libvips do biblioteki libheif. 13 sierpnia Vercel zabezpieczył swoją platformę, a 25 sierpnia wydanie Next.js wyłączyło optymalizację AVIF, bo „ochrona aplikacji hostowanych samodzielnie wymagała wydania Next.js”. W tym samym wpisie przytacza dane branżowe: do połowy września 2026 roku program CVE opublikował już ponad 35 000 CVE, a prywatne zgłoszenia podatności na GitHubie wzrosły z 500 tygodniowo w styczniu do 3000 w maju. Ponieważ modele językowe przyspieszają badania nad podatnościami, Vercel spodziewa się kolejnych takich luk w zależnościach open source.
Zastrzeżenie: więcej advisory nie oznacza automatycznie słabszego frameworka. To także skutek intensywniejszych poszukiwań i jawnego publikowania luk. Nie porównujemy tych liczb z WordPressem ani Wixem, bo nie mamy porównywalnego zestawienia.
Czy hosting i architektura strony (Vercel, własny serwer, statyczny eksport) zmieniają ryzyko?
Tak, naszym zdaniem bardziej niż sam wybór frameworka. Vercel zabezpieczył platformę przed luką libheif 12 dni przed wydaniem poprawki Next.js, a przy zatruciu cache w Pages Routerze pisze, że jego wdrożenia nie są narażone. Przy luce RCE z 22 września takiej deklaracji nie ma, więc aktualizacja jest potrzebna i tam. Na własnym serwerze chroni przede wszystkim aktualizacja, a do czasu jej wdrożenia obejście, jeśli advisory je podaje. Tempo zależy od zespołu, który stronę utrzymuje. Liczy się też runtime (Node.js czy Edge) i bundler (webpack czy Turbopack).
Statyczny eksport (output: 'export') to według naszej analizy, a nie stanowiska Vercela, osobna kategoria: w produkcji nie działa serwer Next.js, więc nie ma optymalizacji obrazów, kart OG na żądanie ani cache ISR, czyli powierzchni większości wrześniowych luk. Wersję i tak warto podnieść, bo skanery zależności (np. npm audit) zgłoszą alert.
Co właściciel firmy powinien sprawdzić i czego wymagać od agencji, która utrzymuje stronę?
Pytania, które warto zadać agencji:
- Wersja: co najmniej 16.3.8 lub 15.5.27. Wersja 16.3.7 nie wystarcza, a strona na 16.2.x musi przejść na 16.3, bo poprawkę RCE wydano tylko w 16.3.6.
- Architektura: Vercel, własny serwer czy statyczny eksport; Node.js czy Edge.
- Funkcje z ryzykiem:
next/ogz danymi z adresu,remotePatterns, ISR, podgląd szkiców z CMS. - Proces: kto śledzi advisory, w jakim czasie wdraża poprawki krytyczne i jak testuje stronę po aktualizacji.
Części firm dotyczą też nowe przepisy. Nowelizacja ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa (wdrażająca unijną dyrektywę NIS2) obowiązuje od 3 kwietnia 2026: podmioty kluczowe i ważne składają wniosek o wpis do wykazu do 3 października 2026, obowiązki wdrażają do 3 kwietnia 2027, a kary pieniężne za większość z nich będą mogły być nakładane dopiero po 3 kwietnia 2028. Większości małych firm z prostą stroną to nie dotyczy, ale tam, gdzie dotyczy, dostawca strony staje się częścią zarządzania ryzykiem.
W AD AWARDS budujemy strony w Next.js, które rozumieją AI, a o ochronie decydujemy przed pierwszą linijką kodu: gdy strona nie potrzebuje serwera, wybieramy statyczny eksport. „100% bezpieczeństwa” nie obieca nikt uczciwy, dlatego od dostawcy warto wymagać procesu z listy powyżej, a nie obietnic. Zobacz też nasze podejście do stron www i sklepów internetowych.

