Co Next.js ogłosił w sierpniu 2026 i dlaczego obie luki dostały wagę krytyczną?

Obie luki to zdalne wykonanie kodu bez uwierzytelnienia (RCE): atakujący nie potrzebuje konta ani hasła, a po udanym ataku uruchamia własny kod na serwerze strony. Stąd oceny 9,5 (CVSS 4.0, obrazy AVIF) i 9,0 (CVSS 3.1, serwery z Windows) — to różne wersje skali, ale obie oceny mieszczą się w przedziale „krytyczna”. 20 sierpnia 2026 zespół Next.js zapowiedział na 26 sierpnia wydanie bezpieczeństwa z jedną krytyczną luką. 25 sierpnia termin przyspieszono o dzień, bo w jednej z zależności zewnętrznych wykryto drugą, i obie załatano naraz w Next.js 16.3.3 (Active LTS) oraz 15.5.24 (Maintenance LTS). 31 sierpnia wydania 16.3.4 i 15.5.25 przywróciły wyłączoną awaryjnie na sześć dni optymalizację AVIF (w linii 15.5 tylko z nowszym sharp).

Jak spreparowany obraz AVIF mógł przejąć serwer — i dlaczego winna była biblioteka libheif, a nie sam Next.js?

Wbudowana optymalizacja obrazów (endpoint /_next/image) przerabia grafiki w locie biblioteką sharp, która przez libvips dekoduje AVIF za pomocą libheif. W libheif od 1.22.0 do 1.23.1 (CVE-2026-84383, CVSS 9,8) spreparowany plik ze zduplikowanymi kanałami przezroczystości powodował zapis 10- lub 12-bitowych próbek (po 2 bajty) do bufora przygotowanego na 8-bitowe (1 bajt na próbkę). To przepełnienie sterty, które badacze zamienili w wykonanie kodu. Błąd nie leżał w kodzie Next.js, ale to serwer Next.js przyjmował obraz i przekazywał go do dekodera. Dlatego advisory Next.js (GHSA-2xp9-vwfh-vxw4, bez numeru CVE, CVSS 9,5) objęło wszystkie wersje od 10.0.0 z października 2020, czyli niemal sześć lat wstecz.

Trzy zastrzeżenia. Po pierwsze, wektor CVSS zawiera AT:P: atak wymaga warunków wstępnych, których advisory nie opisuje. Nasza interpretacja: optymalizator przyjmuje pliki lokalne i obrazy z hostów z listy remotePatterns, więc najbardziej narażone były serwisy z szeroko otwartą listą albo z grafikami wgrywanymi przez użytkowników. Po drugie, nie znaleźliśmy dowodów na wykorzystanie luki w praktyce. Po trzecie, sama łatka z 25 sierpnia nie naprawiała libheif, tylko wyłączała optymalizację AVIF. Poprawiona libheif 1.23.2 wyszła jeszcze 25 sierpnia, 26 sierpnia trafiła do sharp 0.35.4, a 31 sierpnia do stabilnych wydań Next.js: 16.3.4 wymaga sharp 0.35.4, a 15.5.25 włącza AVIF tylko z nowszym sharp.

Czy strona na serwerze z Windows była bezbronna?

Do czasu aktualizacji tak, o ile spełniała warunki opisane niżej. CVE-2026-75604 (GHSA-p293-qw3h-jr36) dotyczy serwerów Next.js na systemie plików Windows w wersjach od 13.4 do 15.5.23 i od 16.0 do 16.3.2. To path traversal (CWE-22): spreparowana ścieżka wychodzi poza dozwolony katalog i prowadzi do wykonania kodu. Advisory mówi wprost, że nie jest znane żadne obejście (ang. „There is no known workaround”). Linux i macOS nie są podatne, a ocena 9,0 zamiast wyższej wynika z parametru AC:H, czyli wysokiej złożoności ataku. Według wpisu na blogu Next.js podatne były aplikacje używające jednocześnie Pages Routera i App Routera, bez Cache Components (advisory ujmuje to krócej: „Pages and App router without Cache Component”). Przy serwerze na Windows bezpieczniej jednak nie rozstrzygać, czy aplikacja spełnia ten warunek, tylko ją zaktualizować. Z treści poprawki, która escapuje ukośnik wsteczny (\) w segmentach ścieżki, dodaje w plikowym cache ISR kontrolę, czy plik nie wychodzi poza katalog cache, oraz test incremental-cache-path-traversal, wnioskujemy (to nasza interpretacja), że furtką był właśnie ten cache.

Kto był chroniony automatycznie, a kto musiał aktualizować sam?

Decydowała architektura, a nie sam framework. Vercel ogłosił, że aplikacje u niego są chronione bez aktualizacji i ponownego wdrożenia: wyłączył AVIF w swojej usłudze obrazów i działa na Linuksie. Netlify przepisuje /_next/image do własnego Image CDN i też działa na Linuksie, ale mimo to zalecił aktualizację i ponowne wdrożenie.

Jak działa stronaLuka AVIFLuka WindowsCo zrobić
Vercelzablokowana przez platformęnie dotyczynic
Netlifynie dotyczynie dotyczyaktualizacja zalecana
Własny serwer Node, Linuxpodatna przy optymalizacji obrazównie dotyczyaktualizacja do 16.3.3 / 15.5.24 lub nowszej
Własny serwer Node, Windowspodatna przy optymalizacji obrazówpodatna (Pages + App Router bez Cache Components)aktualizacja od razu, brak obejścia
Statyczny eksportbrak optymalizatorabrak serwera Next.jsnic w produkcji
Next.js 14 i starsze na własnym serwerzepodatna (od 10.0.0)podatna na Windows (od 13.4)brak łatki: przejście na 15.5.24+ lub 16.3.3+

Statyczny eksport był poza zasięgiem, bo według dokumentacji nie obsługuje optymalizacji obrazów z domyślnym loaderem ani ISR: to gotowe pliki HTML, CSS i JS na dowolnym serwerze. Do tego dwa haczyki biznesowe. Łatki wyszły tylko w liniach 16.3 i 15.5, więc projekty na 16.0–16.2 musiały w trybie pilnym przeskoczyć na nowszą wersję, co wymaga testów regresji. Next.js 14 i starsze są poza polityką wsparcia, więc nie dostały żadnej łatki; changelog Vercela wskazywał dla linii 15.x i starszych instalację 15.5.24, co dla projektów na 13 lub 14 oznacza skok o jedną lub dwie wersje główne. Linia 15.x jako Maintenance LTS ma wsparcie przez dwa lata od wydania 21 października 2024, czyli według naszego wyliczenia do 21 października 2026.

Dlaczego łatek bezpieczeństwa będzie coraz więcej i co ma z tym wspólnego AI?

Od lipca Next.js wydaje łatki według stałego harmonogramu, a zespół uzasadnia to tym, że narzędzia AI przyspieszają wyszukiwanie luk. 13 lipca 2026 Next.js uruchomił program wydań bezpieczeństwa: mniej więcej raz w miesiącu zapowiedź z terminem i najwyższą wagą luk, a pilne lub już wykorzystywane luki poza kolejką. Wpis przywołuje Mozillę, która w jednym wydaniu Firefoksa ujawniła 271 luk znalezionych przez model Mythos Preview firmy Anthropic, a Vercel sam skanuje Next.js podobnymi narzędziami, m.in. deepsec. Lipcowe wydanie przyniosło 9 luk, sierpniowe — dwie krytyczne. Źródła nie mówią, że te luki znalazła AI, ale rytm „łatka co kilka tygodni” staje się normą. Ten sam postęp AI, dzięki któremu klienci szukają firm w rozmowach z ChatGPT, Gemini czy Claude, przyspiesza też wyszukiwanie błędów w kodzie — i obrońcom, i atakującym. Utrzymanie strony to więc stały punkt w kalendarzu, a nie jednorazowy zakup.

Jakie pytania o bezpieczeństwo zadać wykonawcy przy zamawianiu strony w Next.js?

  • Jak strona działa w produkcji? Statyczny eksport, własny serwer Node (na jakim systemie?) czy platforma typu Vercel. Od tego zależało, czy w sierpniu trzeba było działać.
  • Czy serwer sam przetwarza obrazy i skąd je przyjmuje? Szerokie remotePatterns i uploady użytkowników poszerzają powierzchnię ataku.
  • Na jakiej linii wsparcia stoi projekt i ile trwa wdrożenie łatki? Godziny czy tygodnie? I czy jest środowisko testowe na skok wersji?
  • Kto pilnuje zależności poza Next.js? Luka AVIF siedziała w libheif, więc lockfile i wersja sharp też są częścią bezpieczeństwa.

Jeśli Twoja firma jest podmiotem kluczowym lub ważnym w rozumieniu znowelizowanej ustawy o KSC (obowiązuje od 3 kwietnia 2026; wniosek o wpis do wykazu do 3 października 2026, wdrożenie obowiązków do 3 kwietnia 2027), dochodzi odpowiedzialność kierownictwa. Ustawa nie nakazuje wprost łatania Next.js, ale zarządzanie podatnościami przestaje być wyłącznie sprawą wykonawcy.

W AD AWARDS strony budujemy domyślnie jako statyczny eksport (output: 'export', images.unoptimized) serwowany z serwerów LiteSpeed. Next.js działa wyłącznie przy budowaniu strony, na plikach, które dostarczamy sami, więc żadna z sierpniowych luk nie miała tu punktu zaczepienia. To cecha architektury, nie frameworka, i ma swoją cenę: bez serwera nie ma ISR, Server Actions ani optymalizacji obrazów w locie. Gdy projekt naprawdę potrzebuje serwera, plan aktualizacji warto ustalić przed startem, a nie po pierwszym alarmie. Tak podchodzimy do stron w Next.js, które rozumieją AI, a przy stronie firmowej lub sklepie zobacz też nasze strony www i sklepy internetowe.